TL;DR — dla tych, co tylko klikają
- Claude (zamiast ChatGPT) — gadam z nim jak z drugą osobą, myślę na głos, mam pamięć o moich projektach. Największa zmiana od czasu, kiedy nagrywałam to pierwszy raz.
- Arc — nadal złoto. Przeglądarka na iPhone, która streszcza artykuł, zanim go przeczytam, a wyszukiwarka pod spodem to Perplexity.
- ElevenReader (Eleven Labs) — wrzucasz link do artykułu i słuchasz. Od kiedy Piotr Fronczewski może mi czytać nudne sprawozdania z wdrożenia, jest jeszcze lepiej.
Jak masz 30 sekund — to tyle. Jak masz 3 minuty, to niżej piszę, po co mi to w pracy PO/BA.
Jakiś czas temu nagrałam materiał o trzech aplikacjach z AI na telefon. Wróciłam do niego niedawno i zdałam sobie sprawę z jednej rzeczy: poza tym, że zamieniłam ChatGPT na Claude, prawie nic się nie zmieniło. Te same trzy aplikacje, ten sam flow, ta sama robota. To dla mnie najlepszy dowód, że to nie jest zabawka na tydzień, tylko narzędzia, które faktycznie weszły mi w nawyk.
Lecę po kolei.
1. Claude — bo najlepiej myślę, gadając
Największy zysk z asystenta AI na telefonie to nie to, że coś napiszesz. To to, że możesz z nim gadać — tak jakbyś rozmawiała z drugą osobą, która akurat zna kontekst Twojego projektu.
Przez lata nie znosiłam interfejsów głosowych — były kanciaste, sztuczne, szybciej było napisać. To się zmieniło. Teraz jest tak, że rozmowa pomaga mi lepiej myśleć. Pisanie zajmuje czas. Mówienie nie. Jak mam do rozkminienia jakiś zabałaganiony problem — priorytetyzację backlogu, sposób ugryzienia rozmowy z trudnym stakeholderem, strukturę specyfikacji — łatwiej mi to po prostu wygadać na spacerze niż wysiedzieć przed ekranem.
Dlaczego Claude, a nie ChatGPT (którego polecałam wcześniej)? Uczciwie: obie apki są dobre i obie robią to samo. U mnie po prostu Claude lepiej trzyma kontekst dłuższej roboty i lepiej pisze. Poza tym, Clade Code pochłonął moje serduszko, więc ChatGPT po prostu wyleciał z mojego kontekstu.
2. Arc — przeglądarka, która czyta za mnie
Przejście na Arc na komputerze zajęło mi chwilę i wymagało przełamania paru nawyków. Ale Arc na iPhonie to była jedna z lepszych decyzji — tu nie ma się co zastanawiać, instalujesz i działa.
Dwie funkcje, które sprawdzają mi się codziennie:
- Streszczenie artykułu, zanim go przeczytam. Jednym gestem widzę, czy w ogóle jest tam coś wartego mojego czasu. Koniec z otwieraniem 12 kart i czytaniem trzech akapitów każdej, żeby stwierdzić, że to clickbait.
- Wyszukiwarka to pod spodem Perplexity — czyli dostaję konkretną odpowiedź, a nie dziesięć niebieskich linków do przeklikania.
3. ElevenReader — bo najlepsze treści konsumuję, składając pranie
To dla mnie absolutny game changer. Do aplikacji wrzucasz link z artykułem i po prostu go słuchasz.
Będąc mamą trójki dzieci, pracując na etacie i prowadząc biznes po godzinach, nie mam luksusu godziny w fotelu z długim tekstem. Ale mam 20 minut przy garach albo przy praniu — i wtedy słucham tego, na co inaczej nigdy nie znalazłabym czasu.
A od ostatniej aktualizacji jest jeszcze lepiej, bo doszły lektorskie głosy — i teraz Piotr Fronczewski czyta mi nudne sprawozdania z wdrożenia. Nagle nawet najsuchsza dokumentacja brzmi jak słuchowisko. Nie żartuję, to realnie robi różnicę, czy przez tekst przebrniesz, czy odpuścisz.
Dlaczego o tym piszę
Bo tak wygląda moje podejście do AI: praktycznie. Nie uczę historii sztucznej inteligencji ani tego, jaki model ma ile parametrów. Pokazuję, co realnie wcisnąć w swój dzień, żeby pracowało się lżej — szczególnie jak jesteś PO albo BA i masz na głowie backlog, stakeholderów i dokumentację, która sama się nie przeczyta.
Jak takie podejście Cię kręci — mam dla Ciebie Roadmapę kompetencji AI dla PO. To darmowa mapa, od czego zacząć i w jakiej kolejności ogarniać AI w swojej robocie, żeby nie utonąć w hype’ie.
